Vaarwel!

Toen ik dit blog begon had ik alle opties open: ik zou bijvoorbeeld alle ruim 350 delen van de Meulenhoff-reeks kunnen gaan lezen en recenseren, ik zou het na tien delen kunnen opgeven, ik zou me beperken tot de witte reeks, ik zou wel zien...

Het is het laatste geworden. In de praktijk kwam het erop neer dat ik de boekjes voor deze rubriek alleen maar tijdens het forensen in de trein las, op de tablet. Dat betekende, gezien mijn leeftijd, dat ik het einde beslist niet zou gaan halen. De bijna twee jaar thuiswerken waartoe de Wereldplaag me gedwongen heeft, heeft het begrote eindresultaat nog aanzienlijk naar beneden gehaald. En nu is dan de uiteindelijke verlossing in zicht: ik ga eerdaags met pensioen.

Dat betekent dat ik uitgelezen ben, tenminste waar het de Meulenhoffjes betreft.

Ik stop met een gevoel van opluchting, want ik werd er, naarmate de exercitie voortduurde, niet bepaald vrolijk van. Vanaf het begin heb ik problemen gehad met de selectie van titels door de redactie. Voor de hand liggende meesterwerkjes verschenen bij andere uitgevers en de reeks moest het vaak doen met obscure subtoppers. Ook de kwaliteit van de vertalingen, de lezer heeft het uitgebreid van me mogen vernemen, heeft mij niet vrolijk gemaakt. Veel liever las ik de werken in hun oorspronkelijk Engels en in een paar gevallen heb ik dat ook gedaan, zozeer leidde de bedroevende vertaling af.

Na bijna tachtig deeltjes, waarvan er zo’n 60/65 herlezingen waren, is mijn slotconclusie dat de serie me knap tegengevallen is. Het was een mooie reeks om te zien, maar inhoudelijk mankeerde er wel erg veel aan. Veel van het vertrouwde resoneren van de mantra Amsterdam-West Essef is nu dan ook wel definitief verdwenen.

Na mijn pensioen blijf ik lezen, soms zelfs SF, maar voortaan wel fijn in de taal van de Bijbel, zoals ik onlangs ergens zag: in het Engels. Het ga iedereen goed, en blijf vooral langskomen op mijn andere blog.

SF-limericks

Om iets te vieren (ik ben vergeten wat) organiseerde Meulenhoff rond de sciencefictionreeks een limerick-wedstrijd. Voor JP en ik, allebei hartstochtelijke plezierdichters, aanleiding om er eens lekker voor te gaan zitten. Bergen limericks produceerden we, de ene nog prijswinnender dan de ander. We waren ervan overtuigd dat we allebei de hoofdprijs (ik geloof iets als veertig boeken uit het fonds, of zoiets) zouden winnen. Als we 1 en 2 zouden worden, zouden we de buit delen.
Het liep anders. We zonden onze cornucopie van limericks in en hoorden vervolgens helemaal niets meer.
Geen ontvangstbewijsje. Geen uitslag. Niets.
Dus gingen de limericks in het archief, zoals zoveel andere literaire productie van ons. JP vertelde me zojuist dat hij zijn limericks ook helemaal kwijtgeraakt is. Jammer, want ze waren briljant.
De mijne heb ik nog wel, want ik heb een obsessieve bewaarstoornis.


Belezen

Er was eens een criticus Fens,
die rekende zich tot de fans
van Shakespeare en Yeats,
Petrarca en Keats,
van Deyssel, Flaubert en Jack Vance.


Droommoord

Een bekwaam solipsist te Narbonne
bedacht quasars, kometen en zonnen.
Op een dag, in de goot,
dreef hij langs, hij was dood
door mijn wil: ik had hèm weer verzonnen.


Erkenning

Er zal ooit een archeologe
ontroerd en met vochtige ogen
in 10008
verklaren met kracht
dat Asimov niets heeft gelogen!


Maanziek

Er was ooit een man die als tweede
de grond van de Maan mocht betreden.
Zoiets lijkt niet zo erg,
maar het sneed door zijn merg:
hij werd stapel en greep naar de mede.


Marooned

Er zijn zuurstofproblemen gemeld.
Astronautenvrouw mompelt gekweld
tegen Gregory Peck en
ze zwaait naar Gene Hackman
in de rol van wanhopige held.


Ode aan Isaac

Een piloot van de Jupiterbasis
vond een lederen koffer in stasis,
met als inhoud, zo tof,
boekjes van Asimov
dus je snapt dat die basis nu daas is.


Ode aan Meulenhoff

Er was eens een slimme geleerde
die jarenlang moeizaam studeerde,
tot dit duivels genie
Einsteins theorie
naar M=SF corrigeerde.


Pardon

Een vrouwenversierder van Venus
die had een gigantische... Neen is
het goed dat ik zwijg?
Want anders dan krijg
ik last met de Wet, en da's menens.


Reisje

De vrouw van een heerboer uit Grollo
had reis geboekt in een Apollo.
Ze wenkte von Braun,
'The chief of the town',
en zei minzaam: "Purser, één collo."


Tilt

Een computer uit 's Hertogenbosch
calculeerde er lustig op los
tot hij stroomdronken raakte
en limericks braakte
die helaas zonder uitzondering niet klopten, aangezien hij geen enkel gevoel voor maat en ritme had, om over rijm nog maar helemaal te zwijgen. (Men weet hoe dat gaat met computers: altijd exact en precies, maar gevoel voor het hogere ontberen ze volkomen...)
(Ach, vertel mij wat.)


Transito

Er was een tijd-ruimte continuum
dat uitkwam in Emmer-Compascuum.
De hotels waren vol
met bezoekers aan Sol,
op doortocht door 't kosmische vacuum.


Uitgaanscentrum

Een tijd-ruimtepoortje in Heer
had te maken met zeer druk verkeer:
de premier van Tau-Ceti,
zes Grogs en een Yeti
verpoosden zich prettig in Heer.


Verkeersinformatie

Een bus vol met Venusianen
(gelijkend op blauwe lianen)
onderweg van Geleen
naar Klazienaveen
zit vast voor de brug bij Vianen.